La Palma charakteryzuje się temperamentem typowym dla wysp wulkanicznych. No i bananami. Jako jedna z niewielu nie została zaatakowana przez biura podróży, a więc nie jest celem większości zorganizowanych wycieczek. Turyści raczej przybywają tutaj na własną rękę, pomimo, że na wyspę nie łatwo się dostać. Łatwiej już jest na miejscu, bo to atrakcja turystyczna dla ludzi lubiących chodzić, a w zasadzie nawet dla tych, którzy tego nie lubią – to nie gra roli.

Ogromne pola bananów - siła gospodarki wyspy

Kratery wulkaniczne, górskie urwiska, lasy, lawa, różnego rodzaju drogi dróżki i bezdroża – wystarczy założyć wygodne buty i iść. Są też drogi dla osłów, których nie brakuje i to właśnie dzięki nim najłatwiej jest poruszać się po wyspie. Mimo, że są one na ogół pozornie łatwe do pokonania, często trzeba się sporo natrudzić, aby wejść lub zejść wzdłuż jakiegoś urwiska. Jednak idąc już z piwem w dłoni, a na twarzy mając zwycięski uśmiech, nie posiadałem się z dumy.

Och, jaka ładna piana... ale to przecież chmury!

Wyobraźcie sobie, że La Palma to tak mała wyspa, że możliwe jest przejście jej całej piechotą, pokonując kolejne utrudnienia terenu. Oczywiście chodzi tutaj głównie o spacer, relaks, a nie wspinaczkę wysokogórską z rakami na nogach. Tym sposobem można odwiedzić sporą część zakamarków wyspy, a na koniec pochwalić się przed znajomymi – Wiesz, że zdobyłem La Palma? Sam, na własnych nogach!

Drogi turystyczne są nazwane, a także oznaczone drogowskazami, więc nawet najbardziej roztargniony turysta znajdzie drogę wśród alejek leśnych. Mi do gustu przypadła szczególnie La Zarza – leśna, piaszczysta droga, sucha od słońca. Idąc tą drogą dochodzimy do górskiego zbocza, które pozwala zobaczyć słynne wodospady z chmur. Tak, dobrze przeczytaliście – chmury, które opadają wzdłuż górskiego urwiska aż do terenów lądowych.

Wodospad z chmur

Na szczycie góry widoczna jest ogromna caldera, czyli swoisty krater powstały z wygasłego wulkanu, który „schował się” do wnętrza Ziemi, a pozostałością jest ogromna wklęsłość pokryta lasem. Caldera w La Palma służy turystom lubiącym wspinaczki wysokogórskie, ale można ją zdobyć także samochodem, zaliczając po drodze kolejne punkty widokowe oraz teleskopy, których używają inne Państwa – La Palma to jedna z najwyższych wysp na świecie.

Stacje astrologiczne ponad chmurami

Sama atmosfera w Santa Cruz, czyli stolicy La Palma jest iście sielska. Spokojny, wręcz wiejski tok życia raz na jakiś czas przełamie beczenie owiec, kóz, czy przebiegająca pod naszymi nogami jaszczurka. La Palma oferuje atrakcje inne niż wszystkie wśród najbardziej obleganych kierunków wypraw, a to robi z niej wyspę unikalną. Unikalną na tyle, żeby spędzić na niej więcej niż weekend.

Nie ma co ukrywać, że zachodnia część Polski bezapelacyjnie najczęściej wybiera Czechy. Dlaczego Czechy? Bo mają Pragę. Wyjazdy z Wrocławia wychodzą niesamowicie tanio, bo średnio dzień zabawy sylwestrowo – noworocznej w stolicy naszych zachodnich sąsiadów kosztuje ok. 100 zł. Zależnie od tego, ile dni chcemy spędzić w Pradze, cena rośnie. Terminy wyjazdów zaczynają się już od 29 grudnia, przy powrocie nawet 2 stycznia – dla każdego coś miłego. Cena całej wycieczki przeważnie uwzględnia 1-2 posiłki dziennie, przejazd oraz zwiedzanie Pragi. Pamiętajmy także o wydarzeniach na rynku, które na pewno rozgrzeją każdego ciepłolubnego osobnika w najzimniejszego sylwestra.

Praski sylwester, czyli tanio i dobrze

Dobrą alternatywą jest Wiedeń, który także przoduje wśród najtańszych wycieczek sylwestrowych, na których warto zawiesić oko. Nie jest to porażający koszt, bo ceny wahają się od 100 do 200 zł za dzień pobytu. W planie niemal każdego wyjazdu nie brakuje co najmniej jednego posiłku dziennie, obustronnego dojazdu oraz zwiedzania najważniejszych miejsc w stolicy Austrii. Co ciekawe, kolejne biura podróży dają możliwość wybrania wariantu spędzenia sylwestra w Wiedniu, i tak na przykład można go spędzić na balu, koncercie, bądź bankiecie w restauracji.

Dobrą alternatywą dla Czech jest Wiedeń

Miłośnicy nart i sportów zimowych, w szczególności ci amatorscy, bardzo często wybierają tereny górskie. Austria, Czechy, Słowacja, a czasem nawet i Polska to świetne miejsca do szosowania, nauki czy po prostu stokowego relaksu przy grzanym piwie i smażonej kiełbasie. Zaczynając od położonego w Alpach miasteczka turystycznego Villach, można stwierdzić, że to wycieczki klasy średniej. Cena za 8-9 dni pobytu, standardowo z 1-2 posiłkami, a także opieką instruktora na stoku, a także dojazdem na stok to 1500 zł. Jedynym wydatkiem pozostaje więc opłacenie przejazdów na stoku, czy dodatkowe posiłki, na które możemy mieć ochotę i oczywiście wynajem sprzętu. Cena niezbyt wygórowana.

Szpindlerowy Młyn - pływanie i stoki narciarskie w cenie!

Szpindlerowy Młyn w Czechach to miejsce oblegane przez turystów z uwagi na świetne warunki narciarskie. Tygodniowy turnus sylwestrowo – noworoczny sięga nawet 2500 zł, ale sprawa przedstawia się nieco inaczej niż w Villach. Mianowicie, pełne wyżywienie z rodzaju All inclusive, a także wstęp na dwie godziny dziennie do Aqua Parku. Zdecydowanie warto, bo cena czeskiej wycieczki także nie uwzględnia karnetów na stoki.

Austriacke Alpy co roku przyciągają masę turystów

Równie ciekawym i dość popularnym kierunkiem sylwestrowych zabaw jest stolica Francji. Znany przede wszystkim z Wieży Eiffla Paryż, bo o nim mowa, to propozycja ciekawa, a zależnie od opcji, jakie wybierzemy – stosunkowo niedroga. Najprostszy wariant przewiduje dwa posiłki, pięć dni pobytu i przejazd autokarem. Niby ostatnia kwestia może sprawiać problemy, ale da się przeżyć, w końcu nikt nie zabierze nas do Francji rozlatującym się Ikarusem, a nowoczesnym busem z klimatyzacją, WC, minibarem, itd. Najtańsze propozycje nie są może maksymalnie komfortowe, za to cena najczęściej nie przekracza 1000 zł za osobę, więc są plusy, są minusy. Dla porównania, niemal ta sama wycieczka, jednak z inną bazą i odrobinę inną trasą zwiedzania, a także przelotem kosztuje nas dwa razy więcej.

Takie widoki tylko w Paryżu

Planując sylwestra przede wszystkim należy zadać sobie kilka istotnych pytań: Co chcę robić? Jakie warunki będą dla mnie wystarczające? Ile jestem w stanie zapłacić? A także ile dni w sylwestrowo – noworoczny weekend jestem w stanie poświęcić na zagraniczny pobyt? Podane przez nas propozycje to najczęściej wybierane przez Polaków opcje, które oczywiście nie są jedynymi

Słynny braszowski bank

Na zachętę opiszemy kilka z naszych „przygód”, które nawiedzają nas raz na jakiś czas, kiedy wyruszamy w trasę. Przykładowo, jedna ze śmieszniejszych sytuacji, gdy byliśmy w Braszowie, postanowiłem odwiedzić bankomat. Wojtek czekał po drugiej stronie ulicy i wystarczyła chwila, żeby pokładał się ze śmiechu dopalając papierosa. Idąc pewnym krokiem w stronę jakiegoś rumuńskiego banku nie zauważyłem szklanych drzwi, które wygrały ze mną przez nokaut.

Innym razem, przy okazji wizyty w Livingo ze SnowMotion.pl, spędzaliśmy dzień za dniem na stoku. Oprócz tego popijaliśmy alkohol, oczywiście TYLKO w celu rozgrzania się. Wieczorem, po porządnym „rozgrzaniu się” przenieśliśmy się do ośrodka, w którym mieszkaliśmy. Tam kolejna porcja alkoholu, a że zmęczeni byliśmy po dobrej ilości snowboardingu, poszliśmy dość szybko spać. Jakież było nasze zdziwienie, gdy w środku nocy do naszego 4-osobowego pokoju wpadła grupa zakręconych studenciaków śpiewając „Sto lat”! Okazało się, że pomylili pokoje, bo też trochę się już zdążyli „rozgrzać”.

Ktos z tej ekipy śpiewał "sto lat"

Zresztą w Livingo atrakcji nie brakowało, jak pewnego poranka chciałem zeskoczyć z piętrowego łóżka, ale ostatecznie zawisłem na poręczy od drabinki, bo zaczepiłem koszulką. W Bergen koleżanka Wojtka uparła się, że jest wielką fanką ostrych potraw, a już w szczególności ryb. Dogadaliśmy więc wszyscy, że dla niej zamówienie ekstra ostre. Jak to się skończyło? Myślałem, że będziemy dzwonić po straż pożarną, bo dziewczynie prawie oczy wyszły z orbit, ale twardo utrzymywała, że jej bardzo smakuje i uwielbia ostre jedzenie.

Łosoś norweski baaardzo smakował jednej z koleżanek...

I oczywiście hit imprezy, kiedy w Katmandu zabalowaliśmy na Indra Jatra, dobiliśmy się w pokoju hotelowym. Dobiłem się w zasadzie tylko ja, bo nasza niezniszczalna ekipa wyruszyła bawić się dalej, a ja wyruszyłem… do łóżka. Śpię w najlepsze, a tu nagle w drzwiach z pełnym impetem zjawia się Wojtek, szuka czegoś, znajduje flaszkę jakiegoś nepalskiego alkoholu i wychodzi tak szybko, jak wszedł. Jaki był kolega spanikowany, kiedy rano nie miał zielonego pojęcia gdzie podziała się ta butelka… rozpłynęła się!

Czekamy na Wasze odpowiedzi i pamiętajcie, że jeśli byliście nad Bałtykiem i przez tydzień czasu nie byliście na plaży, bo padało, to żadne wspomnienie.

Trasa początkowo nie straszyła

Wybór samochodu przyszedł łatwo, bez zbędnych ceregieli. Wypożyczalnia pokazała nam samochody rodzinne ze swojej oferty, a to był strzał w dziesiątkę, bo jechaliśmy we dwóch. Dodatkowe miejsce zapełniliśmy bagażem, śpiworami, namiotem, jedzeniem i napojami energetycznymi. Braszów! Nadciągamy. W pierwszej chwili 1300 kilometrów do pokonania było dla nas wręcz śmieszne. Przecież jedziemy we dwóch, będziemy się zmieniać – mobilizowaliśmy się początkowo.

Granica w pełnej krasie

Droga przez Słowację nie był już tak różowa jak przez do Krakowa, bo pokonywaliśmy kolejne odcinki autostrady, zastanawiając się, gdzie są pozostałe? Wygląda to tak, jakby ktoś zaplanował autostradę w… częściach. Pozostała trasa to dziurawe drogi, które pozwalały na zawrotną prędkość 60km/h. Nieco lepiej było już na Węgrzech, mimo, że bez autostrad i oszałamiającej ilości dróg ekspresowych, to poszło szybko i bezboleśnie. Po 17 godzinach jazdy, niewielkiej ilości snu połączonej z masą zjedzonych hot dogów, wypitej kawy i napojów energetycznych ujawniła nam się granica rumuńska.

Cel podróży osiągnięty

Droga od granicy zachodnio-północnej do Braszowa była przejrzysta, bo nie brakowało odpowiednich drogowskazów. Brakowało za to jednolitego asfaltu (patrz akapit o Słowacji). Sam Braszów to już jednak inna bajka. Miasto jest w zasadzie jedną wielką fortecą, stworzoną jeszcze przez Saksonów. Ciężko manewrować sporym, mini vanem w tych wąskich uliczkach, ale już małe samochody, które górowały w Rumunii nad innymi nie miały z tym problemów. Miejscowość całkiem turystyczna, bo na ulicach słychać mieszankę angielskiego, francuskiego, australijskiego czy nawet włoskiego języka.

Braszów z zewnątrz

Postanowiliśmy dać sobie nieco komfortu i spędzić dwie noce w hotelu w samym rynku, aby w pełni wypocząć i być gotowym do drogi powrotnej. Hotel urzekł nas niezłym standardem, a także atmosferą, bo położony był w jednej z budowli fortyfikacyjnych. Zresztą wszystko było tam w takim stylu. Knajpy przypominające westernowe saloony rodem z „Rio Bravo”, pamiątki rumuńskie itd. Po czym trzeba zbierać szczękę z podłogi w Braszowie? Po wizycie w Czarnym Kościele, zwanym Biserica Neagra. Mają tam instrument, który zbudowany jest z ponad 4000 organów.

Takie tam... organki

Do ogólnego wrażenia dorzucam jeszcze fakt, że Braszów leży w… Transylwanii. Co w tym niesamowitego? Jeżeli wiecie, piszcie w komentarzach. Przy okazji okaże się jak czujnych czytelników posiadamy.

Widok na miasto Bergen

Bergen to idealne miejsce na ucieczkę od szarej, polskiej codzienności, która niejednokrotnie potrafi nas przytłoczyć. Na lotnisku żadnych, ale to żadnych kolejek, opóźnień, a nogi poprowadziły nas wprost do na wpół pustego autobusu, kierującego się do centrum miasta. Bergen to specyficznie, według niektórych uważane za studenckie miasto, więc w sam raz dla imprezowiczów. Można w łatwy sposób poznać studentów pod wpływem, zwiedzających puby, a nawet przebranych w togi, czy stroje marynarskie.

Jedna z osobliwych uliczek w Bergen

Może się początkowo wydawać, że nadbrzeżne, marynarskie wręcz miasto nie jest bogate w rozrywki dla osób młodych, żądnych wrażeń, ale realia są zgoła inne. Młodzi ludzie mówiący na przemian w norweskim i łamanym angielskim, śpiewający różnego rodzaju radiowe hity budzą uśmiech na twarzy każdego człowieka.
Kolejna zaskakująca sprawa to wyposażenie pokoi hotelowych w centrum miasta. Nadal trzymamy się stereotypu miejscowości kupieckiej, nadbrzeżnej, której daleko do odkrywania nowinek technicznych. Stereotypu, bowiem pokoje szczycą się wyposażeniem pokroju komputera ze stałym dostępem do Internetu, telewizorami LCD, etc.
Będąc w Bergen warto złapać pociąg do Myrdal, a następnie przesiąść się na kolej Flam, która jest niesamowitym, wiekowym pociągiem, przewożącym turystów przez stałą, 20km trasę wprost do malowniczego miasteczka Flam. Wiadomo już skąd nazwa kolei? Tak, tak – to było bardzo odkrywcze. Pociąg zalicza na swojej drodze jeden przystanek, nie zabierając dodatkowych turystów, a pozwalając już jadącym podziwiać wodospad Rjoandefossen, wysoki na jakieś 140 metrów. A więc jest co podziwiać – prawie jak lodowce w Patagonii.

Widząc wodospad Rjoandefossen aż chce się napić tej krystalicznie czystej wody...

Po dotarciu do Flam w oczy rzucają się słynne, norweskie Fjordy. Najbardziej imponujący to chyba Fjord Zielonego Szmaragdu, znajdujący się w pobliżu Gudvangen. Miasteczko znajduje się ledwie dwie godziny drogi od Flam, więc można stwierdzić, że od Bergen wszędzie blisko. Port Vagen w Bergen to miejsce na popołudniowy obiad, serwowany z osobliwą muzyką graną głównie na żywo. Od gitar przez harmonijki aż do fortepianów, przy których dźwiękach można spożyć najróżniejsze morskie frykasy.

Nabrzeże kupieckie Vagen - robi wrażenie?

Co warto zapamiętać z Bergen? Świeże, wręcz prześwieże powietrze (to atut!), niezwykle smaczne owoce morza, a także spokój, odpoczynek od codzienności, nawet pomimo wszechobecnych studentów.

Wielki Kanion

Wielki Kanion tak naprawdę jest przełomem rzeki Kolorado w stanie Arizona, słynącej z pustynnych, suchych terenów. Liczby mówią same za siebie, bo przecież długość kanionu to, bagatela, 349 metrów! Gdyby to nie działało wystarczająco na wyobraźnię, czy któryś ze zmysłów, w najgłębszym miejscu głęboki jest on na ponad 2000 metrów. Czyli „raptem” 2 kilometry. Przypomnę, bo to naprawdę nie zdarza się często – jest głęboki na ponad 2 kilometry.
Tylko jak przekonać się, że te cyferki i numerki naprawdę urywają… szczękę? Jakiś błyskotliwy architekt musiał sobie o tym pomyśleć i tym sposobem (przynajmniej ja tak tłumaczę sobie ten proceder) powstał „Skywalk”, czyli „Niebiański deptak”. Jakieś cztery lata temu otwarty, do dziś cieszy się ogromną popularnością, pewnie dlatego, że to jedyne miejsce na świecie, z którego możecie zobaczyć co jest 1200 metrów pod Wami. Ten niecodzienny balkonik w kształcie podkowy pozwala turystom podziwiać widoki nawet 20 metrów od krawędzi zbocza. Swoją drogą, cała budowla pachnie „Gwiezdnymi Wojnami”, prawda? Jeszcze ten „Skywalk” w nazwie…

W tle Skywalk

Biorąc pod uwagę ogół, jest to największy kanion jaki zna świat, a pewnie większego szybko się nie doczekamy. Głębszy co prawda istnieje i to niedaleko Stanów Zjednoczonych, bo w Peru, jednak nie pomimo większej głębokości nie umywa się on do zapierającego dech w piersiach krajobrazu jaki serwuje Wielki Kanion. Jadąc przez pustynie Arizony na własnej skórze poczujecie adrenalinę z nowoczesnych thrillerów, czy niezłych horrorów – dookoła piasek, raz na 30 kilometrów rozpadająca się stacja benzynowa, idealnie pasująca do hollywoodzkich superprodukcji. Nie wspominam nawet atmosfery z hitów wielkich ekranów pokroju “Rio Bravo” czy “Dobry, Zły i Brzydki”, które zna i lubi każdy z nas. - Kochanie, czy na tych klifach po prawej stronie nie czają się przypadkiem Indianie?

Pustynie Arizony

Dostać się do Wielkiego Kanionu najłatwiej z Las Vegas, mijając przy tym majestatyczną tamę Hoovera, rozciągającą się na niemal 400 metrów wzdłuż i wysoką na nieco ponad 200 metrów. Przejazd jej koroną pozostawia w pamięci niezatarty ślad, który wspomina się z ogromną przyjemnością. Jadąc z kolei przez pustynię w myślach pojawia się słynna sentencja „Każdy, kto twierdzi, że świat jest przepełniony ludźmi, nie był w Stanach”. Brakuje nawet gwizdu rodem z westernów, czy turlających się kłębów siana! Mimo tego, że pustynne tereny sprawiają wrażenie niekończących się, nadal macie ochotę by tam przebywać. Większość ludzi zamieszkujących wymienione tereny to rdzenni Amerykanie, którzy raczej zajmują się biznesem turystycznym, zakładając muzea, ośrodki wczasowe etc.

Tama Hoovera w pełnej krasie

Na co należy uważać zwiedzając Wielki Kanion i oczywiście Arizonę? Przede wszystkim na krawędzie kanionu, gdyż brakuje jakichkolwiek barierek, przez co o zaginięcie w otchłani tegoż cudu natury nie jest w żadnym wypadku trudno. Stąd dzieciaki warto trzymać naprawdę blisko siebie i podziękować za podchodzenie do krawędzi osobom z lękiem wysokości. To może się źle skończyć, bo w końcu nie rozmawiamy o wysokości w rodzaju 100 metrów. Uważać także należy na mutantów z filmów „Wzgórza Mają Oczy”, bo kiedy przejeżdżacie obok przyczep kempingowych, czy wspomnianych opuszczonych stacji benzynowych narasta dziwne uczucie, że ktoś nas obserwuje… A jeśli nie są to wspominani bohaterowie, mogą to być Indianie, czający się na nadjeżdżający konwój ze złotem.

Pozostawiam Was z filmem, który w połączeniu z moim opisem w delikatnym stopniu oddaje to, co można przeżyć zwiedzając Wielki Kanion.

Poza tłokiem, który jest na swój sposób ciekawy i nieprzytłaczający, w porównaniu z polskimi korkami na Alejach Jerozolimskich, naprawdę warto trafić na jeden z najważniejszych festiwali w Nepalu – Indra Jatra. Trwająca osiem dni zabawa uświęca zakończenie sezonu monsunowego, co dla mieszkańców tego kraju jest nadzwyczaj istotne. Jest to też jedyny okres w roku, gdy Kumari, a więc siedmioletnia bogini Nepalu opuszcza swój dom i prowadzi swoisty pochód przez Plac Durbar, niesiona w złotym rydwanie.

Kumari na pochodzie Indra Jatra 2011

Finał „imprezy” to cudowne przeżycie, bo samo oczekiwanie na pojawienie się Kumari robi swoje. Zebrani na placu turyści oraz mieszkańcy tłoczą się bezkompromisowo, próbując wypatrzyć swoją ulubienicę. Mimo ogromnej liczby ludzi zbieranych rokrocznie na Placu Durbar, a także kordonu policji i sił militarnych pilnujących porządku publicznego, wszyscy zachowują się nad wyraz kulturalnie, starając się zrobić zdjęcie, czy choćby zobaczyć Kumari.

Plac Durbar podczas festiwalu Indra Jatra 2011

Poza możliwością zobaczenia na żywo bogini Nepalu gości czeka masa innych równie ciekawych atrakcji. Pokazy sztucznych ogni, maszerujące przez cały plac festiwalu zespoły, zamaskowani tancerze, tak typowi dla azjatyckiej kultury, a także wisienka w torcie –   maska Bhairab. Wśród zamaskowanych tancerzy, raz w roku, właśnie na tym festiwalu ujawniona zostaje wyżej wymieniona maska, gdy w pozostałe dni roku jest zamknięta dla widzów. Ciekawym rytuałem jest moment, gdy Bhairab wylewa ze swych ust mleczny alkohol nazwie Jaand, a mężczyźni rodem z Nepalu lgną w jego stronę, by wypić choć kroplę tego specyfiku, co wiąże się z dozgonnym szczęściem.

Pomimo ogromnego tłoku, małej przestrzeni, niezrównoważonych kierowców, festiwal Indra Jatra to osiem dni roku, które należy zobaczyć. Impreza może i nie w stylu dyskotek na Ibizie, czy choćby w Amsterdamie, ale atrakcje gwarantowane, a i kultury zdecydowanie więcej.

Na koniec link oddając maleńką część atmosfery, jaka panuje w trakcie całego wydarzenia. Tutaj mężczyźni pijący Jaand z ust maski Bhairab.

Zamek

Obecnie fortecę okupują monarchowie szkoccy, zresztą podobnie ma się sprawa w Pałacu Holyrood. Zbliżona charakterystyka, a więc masywny gmach wzniesiony na imponującym wzniesieniu sprawia co najmniej tak duże wrażenie, jak sam Zamek.

Holyrood

Obydwie budowle połączone są systemem ulic zwanym „The Royal Mile”, utrzymanym w typowym szkocko-średniowiecznym klimacie.
Ponadto Dom Johna Knoxa, który wprowadził protestantyzm w Szkocji, Parlament, Królewski Ogród Botaniczny, Edynburskie Zoo oraz Monument Scotta, a więc wieżo-podobna budowla upamiętniająca zasługi Sir Waltera Scotta, wzniesiona na około 200 metrów w stronę nieba! Swoją drogą ta budowla ma coś w sobie z Władcy Pierścieni…

Monument Scotta

Dla historycznych fanatyków Edynburg oferuje Muzeum Szkocji, Muzeum Królewskie, Narodową Galerię Szkocji. Dla osób szukających rozrywki, Grassmarket położony w dzielnicy Old Town (Starówka), zapełniona typowymi szkockimi pubami, które trudno pominąć w swojej wyprawie. Amatorów sportu czeka Puchar Sześciu Narodów, czyli najbardziej prestiżowy turniej rugby na Starym Kontynencie. Traktowany w zasadzie jako swoiste mistrzostwa Europy, w których udział zawsze bierze Francja, Anglia, Walia, Irlandia, Włochy i oczywiście Szkocja. Cała impreza ma miejsce na największym stadionie w kraju, mieszczącym niemal 70 tys. widzów – Murrayfield. Miasto może także pochwalić się dwoma klubami grającymi w Scottish Premier League, bo z Edynburga pochodzą Hibernian oraz Hearts.

Murrayfield

Trudno w jednym tekście opisać tak wiele atrakcji, jakie niewątpliwie oferuje przepiękna stolica Szkocji. Kwestie finansowe nie są zaporowe, a to chyba najważniejsze. Przelot z Warszawy do Edynburga kosztuje w obydwie strony nawet od 400 zł. Dorzućmy do tego odległość, która dzieli nas od tego niesamowitego miasta, a można rozważyć wyprawę nawet na weekend. Trzy dni w Edynburgu zdecydowanie wystarczą, aby zobaczyć namiastkę wrażeń, jakie zapewnia stolica Szkocji. Warto zwyczajnie obrać cel podróży, bo jest co oglądać, a wystarczy jedna wyprawa i już będziecie myśleć o kolejnej.

Daintree to najstarszy las deszczowy na świecie, piękny, bujny i bardzo egzotyczny. Można tam zwiedzać dżunglę, stare jaskinie wypełnione świetlikami a także odpocząć w znanym ośrodku położonym w środku lasu Daintree Eco Lodge and SPA.

2. Rio Celeste, Kostaryka

Rio Celeste jest niedawno odkrytym przez turystów skarbem Kostaryki. Znajduje się tam las deszczowy Tenorio Volcano National Park, który kryje wewnątrz siebie piękne wodospady, naturalne gorące źródła i wyjątkowo czysta, błękitna woda powstała na skutek reakcji chemicznej wulkanu.

3. Maui, Hawaje

Maui to jedna z wysp w archipelagu Hawajów z czynnym wulkanem. Maui jest laureatem wielu nagród turystycznych. Można tam udać się na oglądanie wielorybów, zwiedzać muzea a co najważniejsze podziwiać niespotykanie malownicze krajobrazy, złote piaski, bujną, soczyście zieloną roślinność i odpoczywać, relaksować się…

4. Dharavi, Bombaj, Indie

Dharavi to jedne z największych slumsów na świecie. Miejsce to znajduje się w Bombaju, który dla wielu znany jest jako metropolia i wielki ośrodek finansowy. Jednak po drugiej strony barykady odwiedzić można wyjątkowo biedną dzielnicę Dharavi, być może nie jest tak kojąca jak Maui, ale z pewnością bardzo egzotyczna.

5. Wiejska, Warszawa, Polska

Na koniec wyjątkowo egzotyczne miejsce, w którym codziennie miejsce mają największe cuda świata

Szybkie planowanie, wymarzone wakacje

Zaoszczędzić sobie tego wszystkiego i wybrać się na wymarzone wakacje? – może brzmi to jak tytuł poradnika dla zwalczających stres, ale najlepiej oddaje istotę funkcjonowania innowacyjnej porównywarki turystycznej Turigo. To pierwszy, tak kompleksowy serwis wyszukujący i porównujący ceny na przykład biletów lotniczych, czy wynajmu samochodu. Serwis powoli zdobywa w Polsce popularność, a ma wielki potencjał, gdyż jest jednym z najprzydatniejszych serwisów dla miłośników podróżowania.

Wybór wakacji przeważnie wiąże się z mozolnym przeglądaniem ofert w poszukiwaniu tej idealnej. Jednak te czasy mogą odejść w zapomnienie dzięki innowacyjnemu serwisowi Turigo. Jest to portal o charakterze zbiorczym, czyli prezentującym oferty firm z danego działu. Dzięki temu w kilka sekund otrzymujemy niemal wszystkie informacje potrzebne do zaplanowania wyjazdu – ceny biletów lotniczych oraz hoteli w danym mieście, dodatkowo porównać można również oferty Last Minute, największych biur turystycznych w kraju, a nawet znaleźć samochody do wynajęcia.

Gdy wybieramy interesujący nas dział, wszystkie oferty z niego trafiają na przejrzystą listę. Tutaj można ją dowolnie sortować, tak by uzyskać tylko interesujące nas opcje (np. przedział cenowy, standard hotelu, długość lotu). Najważniejszą dla internautów wiadomością będzie jednak fakt, że portal jest darmowy tak dla internautów jak i usługodawcy. Nie prowadzi sprzedaży ofert, a więc prezentowane w nim usługi składają się z wyników pobranych bezpośrednio od usługodawcy. Wyświetlania ich nie jest obciążane żadnymi opłatami i prowizjami. Wszelkich formalności płatności dokonuje się na serwisach docelowych, więc internauta ma pewność, że zamawiana usługa ma najlepszą, z możliwych cenę.

Jak zastąpić biura podróży?

Dodatkowo portal uruchomił Turigo Blog, gdzie kilka razy w tygodniu prezentowane są ciekawostki i porady odnoszące się do turystyki i tematów związanych z podróżowaniem. Dzięki temu możesz uzyskać porady z zakresu bezpieczeństwa, pakowania się, czy nawet radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Szczegółowe zapoznanie się z materiałami często powozili na uniknięcie nieprzyjemnych zdarzeń, czy nawet dodatkowych kosztów podróży.

Jeżeli system będzie rozwijał się dalej, być może planowanie wakacji Online całkowicie zastąpi biura podróży. Dzięki możliwości dobrania praktycznie każdego szczegółu wakacji, do tego po najniższych możliwych cenach agencje turystyczne dla wielu osób de facto przestają być potrzebne. Dotyczy to szczególnie osób, które znają języki, ale nieznajomość kraju uniemożliwiała im znalezienie odpowiedniego miejsca noclegowego, czy nawet biletu lotniczego. Porównywarki turystyczne z pewnością nie zastąpią biur podróży, ale wymuszą na nich oferowanie wycieczek tańszych i bardziej trafiających do gustów swoich klientów.

Serwis, ze względu na potencjał może osiągnąć naprawdę spory sukces. Obecnie, w kilka chwil można rezerwować bilety lotnicze, hotele, a nawet wypożyczać samochody. Dodatkowo porównywarka analizuje oferty last minute. Jest więc zdecydowanie najbardziej kompleksowe narzędzie dostępne na polskim rynku. Korzystając z Turigo zapewniasz sobie ogromną oszczędność czasu, otrzymując przy tym tylko najatrakcyjniejsze oferty.